Ahmed Ziyâeddîn-i Gümüşhânevî'nin Mirası

Ziyâiyye, Ahmed Ziyâeddîn-i Gümüş­hânevî'ye nispet edilen yolun adıdır. Elinizdeki bu tahkikatın başlıca katkısı Ziyâiyye'yi “kurucu bir yöntem” olarak tescil etmesidir. Bu itibarla Gümüşhânevî yalnızca bir sûfî şahsiyet olarak değil, bir tarik müessisi olarak ele alınmakta ve Ziyâiyye'nin teorik çerçevesi ile pratik yansımaları ortaya konulmaktadır. Böylelikle Gümüşhânevî araştırmalarında birleştirici bir zemin ve tarikat tarihi yazımında kullanılabilir bir analitik çerçeve sunulmuştur. Son tahlilde bu kitap, Gümüşhânevî'nin “ne yaptığı” ve “nasıl yaptığı”nı kurucu metinlere dayanarak ayrıntılı biçimde açığa çıkarmış, yolu süreklilik ile gerilim hatlarını birlikte taşıyan özgün bir tertip olarak tanımlamıştır. Gümüşhânevî'nin pîri olduğu Ziyâiyye, bilinçli tercihlere dayanan metodolojik müstakil bir yapı, bireysel ve toplumsal düzeyde dönüşüm hedefleyen kapsamlı bir modeldir.