Kur'an Gelenek İlişkisi

Dinin etrafını saran geleneğin oluşumunda Hz. Peygamber'in, sahabinin, İslam âlimlerinin ve diğer insanların katkısı vardır. Geçmişte yaşanmış ve söylenmiş olan her şeyin en iyi, en güzel ve en doğru şeyler olduğunu düşünmek, geçmişin geleneklerine örf ve adetlerine aşırı derecede bağlı olmak her toplumda görülen bir hastalıktır. Bu konuda İslam öncesi cahiliye Arapları ile İslam sonrası Müslümanlar arasında hiçbir fark yoktur. Bu düşüncenin temelinde bugünün hiçbir zaman eski günlerdeki gibi iyi olamayacağı, geçmiş âlimler gibi âlimlerin yetişmesinin mümkün olamayacağı, geçmişteki kültür seviyesine hiçbir zaman ulaşılamayacağı fikri yatmaktadır.
İtikadî alanda Ehli Sünnet âlimlerinin görüşleri esas alınmıştır. Onların dışındaki diğer âlimlerin görüşleri sapıklık ve bidat olarak değerlendirilmiştir. Fıkıh alanındaki mezheplerin oluşum aşamasındaki fikri dinamizmleri, daha sonraları yerini taklide bırakmıştır. İşte bu tutum geleneğin sorgusuz sualsiz kabul edilmesi sonucunu doğurmuştur. Tefsir alanında Kur'an ayetleri için önceki âlimlerin yapmış oldukları yorumlar tek ve mutlak doğrular kabul edilmiştir. Kur'an ayetleri ile ilgili olarak yapılan ve insan ürünü olan bu yorumlar eleştirilemez hale getirilmiştir. Şerh ve haşiyelerle bu durum iyice pekiştirilmiştir. Bütün bu tavırlar, Müslümanın aklını sindiren, ona düşünme hakkı vermeyen bir zihniyettir.