Kur'an'ın Karşıtlarına Yaptığı Tenkitler

İnsanlık tarihi, kutsal metinlerin anlatısında Hz. Âdem'le; vahiy tarihi ise ona gönderilen ilahî mesajlarla başlar. İlk insandan itibaren iyilik ile kötülük, hak ile bâtıl arasındaki mücadele, insanlığın varoluşuna eşlik eden temel bir mesele olmuştur. Bu mücadelede vahiy, insanı iyiliğe yönelten, kötülüğü engellemeyi ve toplumsal hayatı ilahî ilkeler doğrultusunda inşa etmeyi amaçlayan rehber niteliğindedir. Kur'an, bu kadim mücadelenin yalnızca tarihsel izlerini aktarmakla kalmaz; farklı inanç ve tutumlara sahip muhataplarına yönelik eleştirileriyle hakikat karşısındaki sorumluluğu da ortaya koyar. Bu bağlamda Ehl-i kitap, Kur'an'ın eleştirel söyleminin önemli muhataplarından birini oluşturur. Bu çalışma, Kur'an'ın Ehl-i kitaba yönelttiği eleştirileri, bu eleştirilerin mahiyetini, söylem biçimlerini ve hedeflerini incelemektedir. Böylece ilahî mesajın önceki vahiy gelenekleriyle kurduğu ilişkiyi, eleştirel yaklaşımının temel dinamiklerini ve hak-bâtıl mücadelesindeki işlevini bütüncül bir perspektifle değerlendirmeyi amaçlamaktadır.